#1 Nieuw Zeeland | Vulkanen en kratermeren

Gepubliceerd op 7 november 2022 om 21:18

De drieënhalf uur durende vlucht naar Auckland met Air New Zealand vloog letterlijk voorbij. Wanneer we aankomen op de luchthaven verloopt alles onwijs soepel. Zo ook bij de immigratiedienst, want we hadden nogal wat om aan te geven. De regel is ook weet je het niet zeker? Declare it! Dus hadden we veel hokjes op het formulier met 'yes' aangekruist. Een boete van een paar honderd dollar wil je niet. Ik had een bus peper, zout en een zak vol thee meegenomen vanuit Australië maar dit was gelukkig geen enkel probleem. Jur had zijn visspullen mee in zijn backpack met onder andere een zakmes en een groot fileermes. Daar waren we een beetje huiverig voor, maar ook dat was geen enkel probleem. Het enige waren Jur zijn wandelschoenen die waren nog wat vies en gingen door desinfecteer machine. Dat hebben we gehad, klaar is kees! Binnen een uur stonden we buiten met onze backpacks bij de shuttlebus richting het hotel.

De volgende morgen pakken we een uber naar de camper verhuurmaatschappij. Het is dezelfde verhuurorganisatie als in Australië. Dit keer krijgen we een felgroen monster met paarse stickers. Omdat we in Australië best wat problemen hebben ervaren met de camper werd ons verzekerd dat we in Nieuw Zeeland een 'VIP status' zouden krijgen, wat inhield een nieuwe camper die tip top in orde zou zijn. Eenmaal aan de beurt werden we niet bepaald heel vriendelijk te woord gestaan door de dame achter de balie. Het voelde meer alsof we even een 'pakkie boter' gingen halen. Ze wilde ons nog net niet de sleutel geven en weglopen. Na onze ervaring in Australië waren we wat sceptisch en vuurde ik direct allerlei vragen over de camper af. Na een sumide uitleg kregen we de sleutel alsnog overhandigd en brachten we onze tassen naar de camper. Eenmaal in de camper zag ik al snel dat we het één en ander miste aan kopjes, bestek én misschien nog wel het aller belangrijkste er zat geen brandblusser in de houder en dat met nu wel een ingebouwd gaskookstel in de camper. Geïrriteerd loopt Jurgen het kantoortje weer binnen en wordt het alsnog geregeld.

 

Op de volgende stop komen we er achter dat er nog veel meer scheelt. Het water loopt niet weg in de wasbak en de koelkast maakt enorm veel herrie. De volgende dag merken we ook dat de remmen niet heel lekker werken en of het lijkt alsof er iets aanloopt. Jur was al wat spectisch over het profiel van de banden dus zijn we het voor de zekerheid maar even gaan vragen bij een autobanden monteur. De man daar is zo vriendelijk de autobanden even snel te controleren. Hij verteld ons dat het profiel op de banden nèt aan is maar dat hij deze camper niet met zulke banden had meegegeven. 'Zucht' wat een gedoe weer. Dat wordt straks weer een belletje plegen!

De dag erna rijden we helemaal naar het noorden. Grotendeels van de plaatsen in Nieuw Zeeland hebben trouwens een Maorische naam en klinken  exotisch maar lastig uit te spreken. Onderweg stoppen we op een parkeerplaats bij Kawakawa. We zien nog een zelfde groene camper staan en parkeren er vlak naast. Het stel van de camper blijkt ook Nederlands te zijn, wat leuk! We kletsen honderd uit met Bob & Lisa en besluiten na afloop nummers uit te wisselen. Wie weet komen we elkaar nog ergens tegen. Nu is het tijd om weer verder te rijden en kilometers te maken.

Jurgen is in 2015 naar Nieuw Zeeland afgereisd met twee vrienden naar dezelfde plek als waar we naar onderweg zijn. Het plaatsje heet Te Pue Reserve. Wanneer we er aankomen is het wel wat veranderd zegt hij. Er stond zeven jaar geleden nog een boederij waar nu niets meer van over is. Voor me zie ik een grote grasvlakte gelegen aan een baai met in de verte hoge zandbergen. Het is rustig, er staan maar twee andere kampeerders op het veld. Op de vlonder aan het water staat een man te vissen. Jur weet natuurlijk niet hoe snel hij zijn visspullen moet pakken! Begrijpelijk in Australië is het de afgelopen weken niet meer gelukt of het weer zat flink tegen. Hier in het noorden van Nieuw Zeeland is het prachtig mooi weer. Eindelijk weer heerlijk warm en zonnig weer. Geen vliegen, geen horzels, en geen muggen. Én nog fijner in Nieuw Zeeland kun je gewoon door het hoge gras banjeren zonder bang te hoeven zijn voor dodelijke slangen. Niets om bang voor te zijn, hier geen dodelijke dieren. Nou wellicht op één hele grote na! Ineens zie ik Jur heel enthousiast naar de camper rennen. "Ik zag net een witte haai een schildpad de lucht in gooien!"

Na twee prachtige dagen rijden we terug richting Auckland. De camper voelt alles behalve veilig dus hebben we een afspraak gemaakt bij de verhuurmaatschappij. Onderweg stoppen we weer op dezelfde parkeerplaats als op de heenweg. Ik koop twee douche muntjes bij de supermarkt zodat we gebruik kunnen maken van een warme douche hier op het terrein. Dat is mooi geregeld. Na een warme douche rijden we naar het stadje Kerikeri waar we een bezoek brengen aan de Specsavers. Ik heb mijn bril laten vallen in Adelaide en er zitten nu wat krassen op wat vervelend kijken is. Bij de specsavers kies ik een bril en zonnebril uit voor de deal 2 voor de prijs van 1 en over twee weken kan ik de brillen ophalen bij een Specsavers op het zuider eiland. Na weer een paar uur verder te hebben gereden onderbreken we de reis naar Auckland in Port Albert. Het is een parkeerplaats bij een meer en het blijkt een populaire plek want die avond staat het er vol geparkeerd met andere campers. We raken nog even gezellig aan de praat met onze Zwiterse buren als het al tegen achten loopt. Het is nu echt tijd om wat te gaan eten.

De volgende dag vertrekken we al vroeg, op naar de verhuurmaatschappij in Auckland. Na veel geregel en een lange tijd wachten krijgen we dan toch een andere camper. We checken alles dubbel en laden onze spullen over. Gelukkig is deze wel dik in orde en kunnen we nu zonder zorgen verder met onze roadtrip door Nieuw Zeeland!

We rijden richting het zuiden van het noorder eiland. Het uitzicht onderweg is adembenemend. Hoge bergen met groene valleien waarop koeien en schapen grazen over het uitgestrekte landschap. Het is prachtig en zo rustgevend wanneer ik uit het raam staar. Een soort van Nederland maar dan met bergen en valleien?! Autorijden hier is wel even wat anders dan in Australië, daar waar de weg kilometers rechtuit liep zijn het hier kronkelige bergweggetjes. Bij het kleine dorpje Ongarue stoppen we voor de nacht op een grasveld naast een toiletblok. Zo nu en dan raast er een lange goederentrein voorbij op het spoor recht tegenover ons. Eén lawaai  maar toch ook bijzonder om te zien.

De volgende dag rijden we verder naar het naastgelegen dorpje Taumarinui waar we bij het visitor center een 'kiwipas' kopen. Hierop kunnen we geld zetten en met deze pas kunnen we op geselecteerde 'kiwicamps' gebruik maken van stroom, een warme douche of wasserette. Ideaal en dat scheelt ook weer een dure camping!

We rijden naar een 'kiwicamp' bij Tongariro, vlakbij gelegen ligt Mount Tongariro, Mount Ngauruhoe en Mount Ruapehu. Drie vulkanen die overigens nog steeds actief zijn en rommelen! Eenmaal aangekomen regent het en is het zicht heel slecht. Ik kan me nog niets voorstellen van het uitzicht, want de bergtoppen zijn verscholen achter dikke mist. Ik pak wat douchespullen, de kiwipas en loop naar het douchehokje. Wanneer ik terug kom zegt Jur dat het morgen hoogstwaarschijnlijk ook zo'n dag wordt als vandaag. De site geeft aan dat het morgen zeer slecht zicht betreft met een hoop wind en dat kan best gevaarlijk zijn.  Misschien toch beter om een andere keer de 'Tongariro Crossing' te lopen? We hebben in ieder geval nog alle tijd. Dus rijden we door naar het nabij gelegen Lake Taupo, een prachtig blauw groen gratermeer. We volgen de weg langs een bergkam met slingerbochten gelegen naast het kratermeer. Verderop zien we op een bordje 'Haka Falls' staan en slaan meteen rechtsaf. Het is een kleine vijftien minuten lopen door het bos naar de Haka waterval. In de verte kunnen we het gedender van het water naar beneden al goed horen. We lopen naar het uitkijk punt waar we uitzicht hebben over het helder blauwe water wat met 220,000 liter per seconde naar beneden valt. Het doet me direct denken aan een wildwaterbaan. Ik gok dat je hier ook prima kunt raften! We maken wat foto's en lopen terug naar de camper en rijden naar een campeerplek verderop aan het Taupo meer. Het is een weide grasvlakte met een 'droptoilet'. We besluiten Bos & Lisa een appje te sturen om te vragen waar zij zich bevinden en heel toevallig zijn zij net aangekomen in Lake Taupo. We sturen onze kampeer locatie door en krijgen direct een appje "wij zijn onderweg tot zo!". Die middag zitten we heerlijk in het zonnetje naast de campers in het gras. Als het begin van de avond frisser wordt zitten we gezellig bij kaarslicht aan de wijn in de camper van Bob en Lisa. Het is leuk om weer even te praten met andere mensen dan alleen met elkaar en dat in je eigen taal is toch wel het fijnst! Het stel blijkt ook al heel wat reizen te hebben gemaakt en we raken niet uitgepraat met elkaar over alle avonturen. De quote "Travelling leaves you speechless, then turns you into a storyteller" komt vanavond helemaal tot zijn recht. Dus kletsen we nog maar even gezellig door tot in de late uurtjes...

De volgende dag nemen we met "wie weet zien we elkaar nog eens ergens anders in Nieuw Zeeland" afscheid van Bob & Lisa en rijden al toeterend weg. Onze weg volgen we langs Mount Tongariro, Mount Ngauruhoe en Mount Ruapehu. Het blijk vandaag een heldere dag te zijn geworden en we worden beloond met een adembenemend uitzicht over de witte sneeuwtoppen van de vulkanen. Ergens ten midden van de snelweg is er een stopplaats waar Jurgen de camper parkeerd in het zwarte zand. Er staat een ijs koude wind als ik uit de camper stap in mijn t-shirt en korte broek, maar dat is ook niet zo raar want we bevinden ons nu ook op een paar honderd meter hoogte. Ik pak mijn telefoon en maak wat foto's, maar wat ik ook probeer de gigantisch mooie witte bergtoppen komen niet over op de foto's. Dus besluit ik maar gewoon even te genieten van het prachtige uitzicht.

Bij Mangaweka slaan we linksaf en nemen de toeristische route door de bergen die weliswaar iets omrijden is. De weg loopt via de bergen langs groene heuvels en valleien. Het is adembenemend. De bekende film "Lord of the rings" is opgenomen hier in Nieuw Zeeland. Overal zie ik schapen met hun lammetjes huppelen over de groene heuvels. Er is er één ontsnapt en loopt langs de weg maar wanneer we dichterbij komen wurmt hij zich weer snel door het gaas en voegt zicht bij de kudde. Ik denk trouwens niet dat ik ooit een land heb gezien dat zo ontzettend groen is en met zóveel schapen en koeien! We camperen vandaag bij de Manawatu Gorge. Het kampeergebied ligt gelegen aan een rivier naast de heuvels. Verderop staat een oude brug met hoge poorten. We zijn er nog maar een week maar wat heeft dit land onwijs mooie gratis kampeerplekken. De volgende ochtend besluiten we enthousiast de Manuwatu Gorge Track te lopen van 10 kilometer heen en weer terug. Het is een prachtige wandelingen door het groene jungle bos. Grote varens staan links en rechts naast het pad. Gelukkig hier alleen geen enge slangen die je kunt tegenkomen. Na ongeveer zes kilometer en al twee uur te hebben gelopen besluiten we weer terug te gaan. Dit is wel even wat anders dan recht vooruit wandelen. Berg op en berg af is best intens en na weinig beweging in Australië zijn we het ook niet meer zo gewend. Wanneer we weer beneden zijn hebben we totaal twaalf kilometer gelopen en vinden dat een mooi aantal voor vandaag. Het luie zweet is er weer af.

 

We zijn in één week tijd van het uiterste noorden naar het zuiden gereden van het noorder eiland van Nieuw Zeeland. We zijn vandaag aangekomen in de hoofdstad Wellington, gelegen in het uiterste zuiden van het noorder eiland. We lopen er een wandeling langs de kust naar een aantal rotsen verderop waar zeeleeuwen liggen. Het is een kleine drie kwartier lopen en als we er zijn zien we er één op een rots zitten. We maken wat foto's en dan springt het dier het water in en zwemt weg. Wat zijn het eigenlijk grote beesten! We lopen terug en rijden naar een overnachtingsplek vlakbij de haven in Wellington want morgenochtend vroeg varen we met de ferry in drie uur naar het zuider eiland van Nieuw Zeeland...